Vrucht



Hoe toegenegen zaad verstrooid
de vertrampelde akker van dienst is.
Hoe verder groeien de ontrouw vreest
en wortelen slechts een gebaar.
En als de knop zich te laat opent
krimpt de aarde uit voorbarige rouw.
Zij koestert haar scheuren.



BJ 2012

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in gedichten, Kunst, poëzie en getagged met , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

2 reacties op Vrucht

  1. Marije zegt:

    Wat is dit prachtig anders en ontroerend mooi en dan woorden zoals vertrampeld die je alleen nog in het Limburgse hoort. Wat ‘ n mooi woord is dat toch.

  2. Een allerheerlijkst woord is het, en dank je wel, Marije!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s