nr. 33



Uitgeholde trappen, veel
te smal om er te komen
toch is het vaak gebeurd
dat zie je zo.

In het plafond zit stro,
achter het behang ouwe kranten
die volstaan met dames op een fiets
het ongeluk van de paardetram.

Getrokken ruiten, uitgekauwde proppen
in de kieren van de vensterbank.

Spelen onder tafel en het gemak
van dingen onder de kast uitvissen,
mompelstemmen die onbegrijpelijk
vertrouwd zijn.

Het ruikt naar vers hout.


BJ 2012

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Kunst, poëzie en getagged met , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

3 reacties op nr. 33

  1. svara zegt:

    De eerste strofe vind ik mooi

  2. solidianne zegt:

    Wat een beelden, je hoeft het alleen maar op te schrijven
    Voor mij ruiken de stemmen naar vers hout; onbegrijpelijk vertrouwd is dit gedicht

  3. Dank jullie wel!
    Mooi Dianne, van geurende stemmen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s