Samen




‘Samen’, inkt met zwanenveer op aquarelpapier, Barbara Jansma 2012




Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Beeldende kunst, tekening en getagged met , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

10 reacties op Samen

  1. Hilde van Achtmaal zegt:

    Prachtig getroffen, ik ruik de knoflookgloed, vermengd met de Heren van Ruysdaal. Het besef komt pas veel later. Jaren gaan voorbij, de herinnering passeert schoorvoetend de kamer waarin hij is gestorven, nog verder terug het ruisen van de zee, de oude woorden komen langzaam terug, de woorden van een dichtende jongeling. Ze waren achttien toen ze elkaar leerde kennen, deelden de eerste sigaar en kus, gedrenkt in rode wijn en knoflook. Hun heimelijke liefde speelde quatre mains op één buik. Geen dag leefde ze nog zonder die knoflookgloed, vermengd met de Heren van Ruysdaal. Hij stierf toen ze twintig waren, in Vietnam, in Göttingen, in Mosul.
    Ze trouwde Frits van der Hoeven uit de Magnoliastraat, kreeg zes koters maar nog elke dag hoorde ze in haar oor hijgend de knoflookgloed, vermengd met de Heren van Ruysdael.

  2. Hilde van Achtmaal, ook u weet te treffen, met een schitterend verhaal bij een schitterende vrouw die een schitterend lied op schitterende- nee- prachtige wijze vertolkt. Dank!

  3. Laila zegt:

    Ai; één oude favoriet Gottingen van Barnara. Mooi;maar alle you-tubes stokken.

    Barbara; jouw Zelf prijkt hiet voor mijn neus,fraaie lijst met passe-partout.:-)

  4. Laila, ik denk dat mijn Zelf zich geheel thuis bij je voelt :)))) weet ik.

  5. Joost Lips zegt:

    Prachtig, ook de reactiereeks.

  6. Letty Kosterman zegt:

    Hij had al jaren zijn uniform niet meer gedragen maar vandaag was de dag. Voor deze dag was hij 10 kilo afgevallen, zodat de knoopjes niet spontaan van het blauwe mariniershemd sprongen en zijn epauletten niet het vrije sop verkozen. Hij opende de la en zocht zijn onderscheidingen, het moest precies zo zijn als toen. Het doosje met rood velours bekleed ging wat roestig open maar zijn onderscheiding voor zijn langdurige, eerlijke en trouwe dienst bij de Marine Kustwacht lag er nog florissant bij. Hij had graag een bajonet gedragen maar dat zat er bij zijn kantoorbaan niet in. Vrouwen vallen voor een uniform dat wist hij als weduwnaar als geen ander maar hij koos voor Eline, alweer 3 jaar geleden. Vandaag was hun tarwe-bruiloft. Hij liep naar het raam en opende de zware gordijnen, er was een flinke bui gevallen vannacht, de tuin stond er fris bij. Hij sloot één oog, als een jager die zijn geweer richt en spotte haar bij de waslijn. Bij de laatste traptree gebeurde het, hij scheurde uit zijn kruis en hij had nog wel vergeten zijn bijpassende Hastings ondergoed aan te trekken. Terwijl het vlees zich bevrijdde vulde het schaamrood zijn wangen.
    Er was geen weg terug, sjorrend aan zijn kleding liep hij naar de waslijn en feliciteerde zijn tarwebolletje van achter en herinnerde met haar de dag van zijn uniform en tevens trouwpak, van zijn onderscheiding en boterbriefje, van zijn tijd bij de kustwacht en hun witte broodsdagen.

  7. Joost, ja :-)

    Letty Kosterman, ik wist niet dat ik zoveel in me had… leve de tarwebolletjes!

  8. Pieter Jan de Wilde zegt:

    Zeer vrije vertaling

    Ach schat, wat dondert het, in de tijd gaat alles zoals het gaat, we nemen het ervan. Was ik Antoine, de motorcoureur of Gerard, de stofzuigervertegenwoordiger, vergeet de gezichten, de stemmen en laten we het doen op het keukenblok. Als het hart niet meer slaat, laat het in vreugde gaan, als mijn blik verstart, laat mij verdwijnen in de nacht want in de tijd gaat alles zoals het gaat.

    In de tijd, mijn boterbloem, als je gebit klappert, je haren wapperen in je neus en de rek uit je corset is, vergeet dan niet de passie, verkoop je ziel niet voor drie stuivers want als alles dan toch spoorloos verdwijnt in de tijd, kan het maar beter prettig heengaan, in de stoffige doofpot der verschilligheid.

    Ach pannenkoek, wat dondert het, ik lust je ook uitgedroogd, beschimmeld, zonder boter en suiker want mettertijd gaat alles zoals het gaat, voel je dan niet als een afgebeuld paard, beduveld door verloren jaren. Laat je niet vangen door woorden of lijnen maar weet in de tijd als de liefde je haalt dat alles gaat zoals het gaat.

  9. Mevrouw de Wit - Deugdekom zegt:

    Hij was nog in zijn proeftijd maar vervulde het ambt als chef van de Hunkermuller in winkelcentrum de Roosengaerde als een professionele lingeriespecialist. De cursus had hij met glans doorlopen. Het waren vooral de kneepjes van het vak waarin de heer van Koningsbergen uitblonk. De kordate cursusleidster hoefde de handelingen slechts één maal voor te doen of de vingervlugge bewegingen van de heer van Koningsbergen volgden. Mevrouw van Koningsbergen, de moeder van de heer van Koningsbergen had al vroeg in de gaten dat haar jongen een bijzondere aanleg voor schoonheid bezat. Ze stimuleerde zijn voorkeur voor vriendinnetjes al op de bewaarschool om zijn ontluikende esthetisch gevoel nader vorm te geven.
    De gehele hand moest voorzichtig in de bustehouder worden gestoken en langzaam omhoog worden gehaald zodat de beugel, op natuurlijke wijze, precies op de daartoe geëigende plek kwam. De heer van Koningsbergen staat bekend om zijn gesoigneerde handen, besprenkeld met een weinig reukwater. De meeste vrouwen van de cursus en later in zijn eigen filiaal wilde door hem opgemeten en aangelegd worden, vrouwen onderling zijn daar immers veel ruwer in. Nee, de heer van Koningsbergen is een man met een esthetische gave, gehuld in een gouden randje.

  10. joost tibosch sr zegt:

    Dat intrigerende oorbelletje!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s