Cria Cuervos

 

 

Een levenslang draadje.

In de jaren 70 zagen we deze film, mijn zusjes en mijn broertje en ik, en we wisten waar het om ging. Het speelt in de tijd van Franco, in Spanje, met Geraldine Chaplin, maar deze scene zit in mijn hart gegrifd. Niet vanwege de politiek, maar vanwege die kindjes, en wat ze hebben met elkaar.

Toch wil ik even verwijzen naar Atlas, de vorige post. Heldendom zit soms in kleine hoekjes.

 

 

hierna komt een nieuw deeltje bijles, kunnen jullie me winnen.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Kunst, vk-bloggers en getagged met , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

4 reacties op Cria Cuervos

  1. kiezels zegt:

    Soms heb je van die momenten.
    Mooie scene. Het is of ik naar mezelf zit te kijken vroeger, dat meisje met dat geruite rokje. Alleen had ik een brilletje en een pleister op mijn oog.

  2. Beukmans zegt:

    De film ken ik niet jammer genoeg, dat met die kindjes herken ik ook niet van ons thuis, die grammofoon had allang kapot geweest dankzij mijn broertjes…..

    Helden ontstaan vaak als ze in een hoekje gedreven worden en niet anders kunnen….

    Fijne dag!

  3. svara zegt:

    ik had dit al eerder gezien, misschien wel bij jou en vind het weer prachtig!

  4. @Kiezels, wat grappig, ze doet me ook aan mij denken, al had ik geen rokje, maar een overalletje.

    @Beukmans, misschien is die film nog te vinden, op internet of in een klassiek hoekje van de bieb of de videotheek? Ik ga eens kijken, de moeite waard.
    Over die helden heb je gelijk denk ik.

    @svara, ik heb hem eerder gepost, en gelukkig geeft dat niet :)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s